Na początek pytanie- co łączy te pytania: „Jakie zwierzę robi „muuu”?”, „ Jaki kolor ma niebo?”, „Ile to 2 dodać 2?”. Odpowiedź- odpowiedź- na każde z nich inna, ale na każde tylko jedna prawidłowa. Tymczasem, jeśli chcemy, aby nasze dzieci potrafiły twórczo myśleć, powinniśmy stawiać przed nimi problemy, dla których nie ma jedynych słusznych rozwiązań. Ponieważ nie ma lepszej nauki niż przez zabawę, dziś proponuję zabawę w konstruktorów niezwykłych budowli.
Do naszego treningu twórczego myślenia będziemy potrzebować zestaw klocków lub płaskich figur geometrycznych (patrz Tanie edukowanie). Przygotujmy także kilka kartek i coś do pisania. A.Łuria (psycholog), proponuje wykorzystanie w zabawie z dziećmi tzw. „modeli ducha”. Model ducha, to dwu- lub trójwymiarowy zarys budowli, na którym nie zaznaczone zostały szczegóły wykonania.
Zadaniem dziecka jest stworzenie budowlę, która będzie odpowiadała zarysowi, przy czym samo decyduje z których kloców skorzysta. Zabawę rozpoczynamy od narysowania na kartkach modeli planowanych konstrukcji (rys. 1). Potem rozdajemy je każdemu i rozpoczynamy budowanie. Dla ułatwienia na początku dzieci mogą układać bezpośrednio na kartach. Jeśli w zabawie bierze udział więcej osób, starajmy się dopilnować, aby każda praca była samodzielna. Kiedy już wszyscy dokończą swoje dzieła porównajcie je.
Czy któreś rozwiązania się powtórzyły, a może któreś było dla was zaskakujące. Zastanówcie się wspólnie, w jaki jeszcze sposób można by ułożyć klocki, aby pasowały do modelu. Im więcej różnych pomysłów tym lepiej.
Pamiętajcie, że każde rozwiązanie jest dobre, jeśli prowadzi do celu. Pozwólcie dzieciom eksperymentować. Zabawy z „modelami” pomagają rozwijać nie tylko twórczość, ale także myślenie wizualne oraz syntezę i analizę konstrukcyjną, pomocne przyszłym inżynierom czy architektom.
